همه عالم یک طرف  یوسف زهرا یک طرف

 اگه منو رها کنی کسی برام نمی مونه

همه درها بسته بروم غیر در  همین خونه

مدال نوکری تو به سینه دارم همیشه

تو همه عالم به خدا غیر تو پیدا نمی شه

                 چرا بكوي محبت نمي بري ما را                           سبب زچيست نگارا نمي خري ما را

                 كبوتر حرمم ، گوشه قفس مردم                            براي اوج گرفتن بده پَري ما را

                خدا كند به دلت مهر اين غلام افتد                        به رنگ سرخ شهادت در آوري ما را

                برای کشتن من حاجتی به خنجر نیست                  تو قتل نفس نمودي به دلبري ما را

اللهم عجل لوليك الفرج   

 با همه لهن خوش اوائيم ،در به در كوچه تنهاييم ،اي دوسه تا كوچه زما دورتر ،

 به خوبا سر می زنی ،بیا تو اینا خوب هست آقا جون هممون که بد نیستیم آقا،

 به من نگاه نکن آقا،ای دو سه تا کوچه زما دورتر ،نغمه تو از همه پر شور تر،

كاش كه اين فاصله را كم كني ،منت اين قافله را كم كني ،

كاش كه همسايه ما مي شدي ،مايه اسايه ما مي شدي ،هركه به ديدار تو نائل شود ،

يك شبه حلال مسائل شود،دوش مرا حال خوشي دست داد،سينه ما را اتشي دست داد،

نام تو بردم لبم اتش گرفت ،شعله به دامان سياوش گرفت ،نام تو ارامه جان من است ،

نامه تو خط امان من است ،اي نگهت خواستگه افتاب ،بر من ظلمت زده يك شب بتاب ،

پرده بر انداز به چشم ترم ،تا بتوانم به رخت بنگرم ،اي نفست يارو مددكار ما،

كي وكجا وعده ديدار ما ،دل مستمندم اي جان به لبت نياز دارد

به هواي ديدن تو هوس حجاز دارد ،به مككه امدم كه عشق تو را بينم ،

تويي كع نقطه عطفي به اوج اوينم ،كدام كوچه مشعر

 كدام كنج منار به سوي وصف تو به انتظار بنشينم ،

روا مباد كه بر بنده ات نظر نكني ،روا مباد كه ارباب جز تو برگزينم ،

جروع كني به رهت در ورنج نشناسيم ،ز لطف روي تو دست از ترنج نشناسيم

اقا پير شديم ديگه نمي خواي بياي

به خوبا سر مي زني ،اصلآهممون بد هممون بد اقا جان به حق خوبات .

به خوبا سر مي زني ،مگه ما بدا دل نداريم ،مي خواستي ما را خاطر خواه نكني ،

نديده خاطر خواه كردي رفتي پشت پرده ***يه نظر يه نظر 0

خوبيم بديم پات نوشته شديم اقا ،بد بختيم، بيچاره ايم،

 در موندهايم عشق تويي فقط،

اي زليخا دست از دامان يوسف باز كش ،تا صبا پيراهنش سوي كنعان اورد

0ببوسم خاك پاك جمكران را *تجلي خانه پيغمبران را

*خبر امد خبري در راه است *سر خوش از ان دل كه از ان اگاه است

*شايد اين جمعه بيايد شايد،پرده از چهر گشايد شايد ؟

    من میهمانم ، تو میزبانی                     من را به سوی خود می کشانی   

  بودی سحرها در انتظارم                           من هم به جز خواب کاری ندارم 

    ای داد بی داد عمرم تمام شد                   روز و شبم در عصیان حرام شد

    من بد نمودم خوبی نمودی                       از صورت من زشتی ربودی

    شرمنده بودم شرمنده هستم                   پست تو بودم من پست پستم

   حالا که من را اینجا کشاندی                      بر سفره یا زهرا نشاندی

   اذنم بده تا یاری ببینم                              من روبرویش امشب نشینم

   گویم به زاری مهدی کجایی                       در حال مرگم از این جدایی

   یک خوار تنها گردیده عاشق                       تو لاله ای یا یاس و شقایق

   من نوکرم تو ارباب و مولا                           من زشتم و تو هستی چه زیبا

   تو پادشاهی من هم گدایم                        تو پر بهایی من بی بهایم

   هستی شبیه و هم شکل زهرا                  بر من نگاهی کن مثل زهرا  

   بنما دعایی امشب امیرم                          پهلو شکسته بی سر بمیرم

      گل زهرا کجایی کجایی

دل از هر کس سراغ او گرفتم            سراغ آن گل مینو گرفتم

بود این رو سیاهی از من زار         اگر آن گل رخ از من گرفته

ای اثر بندگیت نقش جبینم        کوری تو هم قبله ومهر تو دینم

تو به حجاب جلال پرده نشینی        من به حصار گناه گوشه نشینم

خوشا آنان که بر روی تو               کنارت درحیات و در مماتند

خوشا پر پرزنان گرد کویت         خوشا پروانه ها شمع رویت

امیر بی قرینه کی می آیی         سرخیز مدینه کی می آیی 

حبیبم مادر چشم انتظارت          کشد ناله زسینه کی می آیی

 گل زهرا کجایی کجایی

  به دلم برات شده که آقام میاد آقام میاد

 اللهم عجل لوليک الفرج

هر جمعه به جاده آبي نگاه مي كنم و در انتظار

 قاصدکي مي نشينم كه قرار است خبر گامهاي

 تو را براي من بياورد، گامهاي استوار و دستهاي سبزت را.
اگر بيايي، چشمهايم را سنگفرش راهت خواهم كرد.
تو مي آيي و در هر قدم، شاخه اي از عاطفه خواهي كاشت

و قاصدکي را آزاد خواهي كرد.
تو مي آيي و روي هر درخت پر شكوه لانه اي از اميد براي

 كبوتران غريب خواهي ساخت.
تو مي آيي در حالي كه دستهايت پر از گلهاي نرگس است.

 تو دل سرد يكايك ما را با نواهاي گرمت آفتابي مي کني

 و كعبه عشق را در آنها بنا خواهي كرد.
تو مي آيي و دست نوازش بر سر ميخك هايي

 خواهي كشيد كه باد كمرشان را خم كرده است.

 تو حتي بر قلب كاكتوسها هم رنگ مهرباني خواهي زد.
تو مي آيي و با آمدنت خون طراوت و زندگي

 در رگهاي صبح جريان پيدا خواهد كرد.
تو مي آيي اي پسر فاطمه، يوسف زهرا يا مهدي.

 به اميد آن روز

                     يـا صـاحـب الـزّمـان عـجـّل عـلـی ظـهـورک 

                               ای از من بگو آن دلبر جانانه را

گاه گاهی یادکن این خسته دیوانه را

جای او در خانه دل باشدو ما غافلیم

در میان خانه گم کرده ایم صاحب خانه را

می کند از کف رها دامن هر بیگانه را

پای تا سر سوختن در آتش هجران او

سوختم ،آموختم زین سوختن پروانه را

تا زنم از پرده دل ناله یابن الحسن

گهه گهه گو تو جواب این دل مستانه را

دامن حیدر بگیر ،دم به دم گو یا علی

آنطرف از او ظهور مهدی دردانه را

یا مولای من ادرکنا

 چه بغض ها كه در گلو رسوب شد نيامدي

دوباره صبح و ظهر، نه غروب شد نيامدي

السلام علیک یابقیه الله

 بی تو ای دوست دلم غرق بلا شد چه کنم

هستي ام از همه سو رو به فنا شد چه کنم