محرم ماه توفيق و كسب مقامات است .

كربلا سرزمين جبران مافات و توبه نجات است .

عاشورا ورطه تقرب الهي و دخول به حرم خداست .

چرا ؟ چون محرم ماه حسين (ع) ابن علي (ع)، عزيز مصطفي (ص) است .

بگذار پراكنده و در هم بگوييم كه فكر اينگونه آشفته است و جان اين چنين بيقرار :

محرم ماه خروج از خود و تمام تعينات دنيوي است , محرم ماه هجرت و جهاد , فنا و شهادت است , محرم ماه توفيق من الله است , محرم فقط ماه برتري  و پيروزي خون بر شمشير نيست بلكه ماه برتري و تقدم شعر بر برهان و سبقت شعراء و مديحه سرايان از حكماء و اهل معرفت است كه شعر كربلاء برتر از حكمت آسمانهاست . ماه محرم باب واسع الهي است و آنچه از برهان و تعمّق و حكمت تدبر حاصل نشد به نوحه و زمزمه ايي حاصل ميشود

دوستان ! محــــــرم , ماه تقرب به خدا به اشك بر وِتر مَوتور است. محرم , ماه جلب رضايت خدا به جـــلب رضايت حبيبه او فاطمه زهرا (س) است , محرم , ماه رسيدن به بزرگترين بزرگي ها به كوچكترين قدمهاست , محرم , ماه برابري اشك با خون , آه و لعن با شمشير و نيزه است .

محرم , ماه پيوستن به خيل كربلاييان به نيت قلب و

 تاسف بر فوت مواقف است .

محرم ,ماه مرهم اشك بر زخمهاي حسين (ع) است .

محرم ماه تفضل خدا بر عقب ماندگان قافله ايمان واسلام است . محرم ماه رسيدن به حاصل نجات محمدي (ص) و بهشت رضوان علوي (ع) به كشتي نجات حسيني (ع) است . محرم ماه جبران بالهاي شكسته از گناه فترس ملك به شفاعت حسين است . محرم ماه خروج احرار مقصر از صف يزيديان و پيوستن به كاروان حسين (ع) است محرم ماه جبران  تمام امانات و رسيدن قافله رسول(ص) الله است .