تبليغاتX
ابوالفضل سلام الله علیه
ابوالفضل سلام الله علیه
مذهبی
جمعه بیست و پنجم مرداد 1387
السلام علیک یا ابا صالح المهدی ادرکنی

منجی1ولادت با سعادت دوازدهمینمنجی2

3و آخرین پیشوای شیعیان4

5گل سرسبد عالم هستی6

7مـنجی عالم بشریت8

11خلیفة الرحمن9

12منتقم زهرا س113

13امام الأنس و الجان14

15بـقیة الله في الأرضه16

17حضرت صاحب العصر و الزمان18

19مهدي موعود (عجه الله تعالی فرجه الشریف)21

را به همه عاشقان و ارادتمندان و منتظران تبريك و تهنيت عرض مي نمايم

 

ادرکنی

 2vbu3dg.gif     2vbu3dg.gif     2vbu3dg.gif  2vbu3dg.gif2vbu3dg.gif2vbu3dg.gif2vbu3dg.gif

 نیمه شعبان

 

عجل علی ظهورک

دل مستمندم ای جان

به لبت نیاز دارد

به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم

تویی که نقطه ی عطفی به اوج آیینم

کدام کوشه ی مشعر...کدام کنج منی

به شوق وصل تو در انتظار بنشینم...

ای زلیخا دست از دامان یوسف بازکش

تا صبا پیراهنش را سوی کنعان آورد

ببوسم خاک پاک جمکران را

تجلی خانه ی پیغمبران را

خبر آمد خبری در راه است

سر خوش آن دل که از ان آگاه است

شاید این جمعه بیاید شاید

پرده از چهره گشاید

شاید.........

 2vbu3dg.gif     2vbu3dg.gif     2vbu3dg.gif  2vbu3dg.gif2vbu3dg.gif2vbu3dg.gif2vbu3dg.gif

4463p5j.jpg  31 

یا مهدی فاطمه

 222628

 

دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387
ولادت پیشوای شیعیان امام علی علیه السلام حامی همه ما مبارک..

 : eh_s.gifeh_s.giflog.gifeh_s.giflog.gif eh_s.gifeh_s.gifeh_s.giflog.giflog.gif 

 

 

روز  پدر مبارک

چهارشنبه دوازدهم دی 1386
یا امام حسین علیه السلام

ماه محرم داره از راه میرسه خدایا قسمت کن ما هم کربلایی بشیم

یکشنبه یازدهم آذر 1386
اللهم عجل لولیک الفرج..

هان اي كوه بلند
اي سراپا همه بند
از تو اين تجربه آموخته ام
كه نلرزد دلم از غرش سنگين زمان
وهراسي ندهد راه به دل از طوفان
كاه بودن ننگ است
كوه مي بايد بود

برای همیشه منتظر اقا امام زمان باشیم بلند بگوووووووووو

اللهم عجل لولیک الفرج..


پيشگويى ‏هاى نهج‏ البلاغه درباره حضرت مهدى



 

و خلَّف فينا رايةَ الحقِّ، مَن تَقدَّمها مَرق، و مَن تَخلَّف عَنها زَهق، و مَن لَزِمها لَحَق، دليلُها ‏مَكيثُ الكَلام، بَطِى‏ءُ القِيام، سَريعٌ إذا قَام، فإذا أنتُم أَلَنتم لَه رِقابَكم و أَشَرتم إليه بِأَصابِعِكم ‏جاءَهُ المَوتُ فذَهَب بِه فَلَبِثتُم بَعدَه ماشاءَ اللَّهُ، حتَّى يُطلِعَ اللَّهُ لَكم مَن يَجمَعُكم و يَضُمُّ ‏نَشرَكم، فلاتَطمَعوا فِى غَيرِ مُقبِلٍ و لاتَيأَسُوا مِن مُدْبِرٍ، فإنَّ المُدْبرَ عَسى أن تَزِلَّ بِهِ إِحدَى ‏قائِمَتَيْهِ و تَثبُتَ الأُخرَى، فَتَرجِعَا حتَّى تَثْبُتا جَمِيعاً.(1)‏
او (يعني: پيامبر) پرچم حق را برافراشت و در ميان ما به يادگار گذارد. آن كس كه از زير ‏سايه اين پرچم پاى پيش نهد، از شريعت اسلام خارج گردد و آن كس كه از پيروى‏اش سر ‏باز زند، به هلاكت رسد و سرانجام كسى كه زير سايه اين پرچم به پيش رود راه سعادت ‏پيموده.‏‎ ‎
پرچمدار اين پرچم با شكيبايى و آرامش سخن گويد و با كُندى و تأنى در اجراى كارها بپا ‏خيزد؛ امّا چون بپا خواست بسى شتاب كند تا به پيروزى نهايى رسد. پس آنگاه كه سر ‏در گرو فرمانش نهاديد و با سرانگشت به سويش‏اشاره كرديد، دوران ‏او سپرى شده، ‏مرگش فرا رسد.‏‎ ‎
از آن پس ناگزير مدتى كه مشيت الهى اقتضا كند در انتظار به سر بريد. آنگاه خداوند ‏شخصيتى را برانگيزد تا شما را] كه به اختلاف و جدايى گراييده‏ايد] جمع كند و پراكندگى ‏شما را سامان بخشد. پس به كسى (چيزى) كه رو نكرده دل مبنديد و از آن كه رو ‏گردانده نااميد مشويد.(2)‏‎ ‎
آگاه باشيد كه آل ‏محمّد -صلى الله عليه و آله- مانند ستارگان اين گنبد مينا باشند؛ آن ‏هنگام كه يكى از آنها غروب كند ديگرى بدرخشد.‏‎ ‎
گويى چنان است كه در پرتو آل‏ محمد -صلى الله عليه و آله- نعمتهاى الهى را بر شما ‏فراوان و تمام شده مى‏بينم و آنچه را كه آرزويش را در دل مى‏پرورانديد بدان دست ‏يافته‏ايد.‏‎ ‎

ابن ابى الحديد مى‏نويسد:‏‎ ‎
امام اين خطبه را در سومين جمعه زمامدارى خود ايراد فرمود و ضمن آن به مطالبى ‏پيرامون احوال خود اشاره كرد.‏‎ ‎
وى سپس همچون ديگر شارحان، هدف از بيان اين خطبه را پيشگويى از مهدى و توصيف ‏آن‏ حضرت دانسته، مى‏گويد:‏‎ ‎
شخصى را كه خدا برمى‏انگيزد از اهل‏بيت است و اين سخن اشاره به مهدى آخرالزمان ‏مى‏باشد و در نزد ما (اهل‏تسنن) موجود نيست و از اين پس وجود پيدا خواهد كرد و به ‏عقيده اماميه اكنون موجود مى‏باشد.(3)‏‎ ‎
معناى و لاتَيأَسُوا مِن مُدْبِرٍ اين است كه از كسى كه روگردانده نا اميد مشويد؛ و مصداق ‏آن غيبت حضرت مهدى و روگردانى آن‏ حضرت از تصدّى رياست و زعامت ظاهرى است تا ‏هنگام ظهور.‏‎ ‎
ابن ابى الحديد براى فرار از پذيرفتن ولادت آن بزرگوار و غيبتش، به تكاپو افتاده و خواسته ‏وانمود كند لازمه مُدْبِر بودن، موجود بودن است و در صورت وجود نداشتن، تعبير به ادبار و ‏روگردانى غلط است و مفهوم عقلانى ندارد. آنگاه كلمه و لاتَيأَسُوا مِن مُدْبِرٍ را چنين معنا ‏مى‏كند كه هرگاه اين مهدى از دنيا رفت و فرزندانش را به جانشينى برگزيد و كار يكى از ‏آنها به اضطراب و ناپايدارى گراييد، مأيوس نشويد و به شكّ نيفتيد و نگوييد شايد ما در ‏پيروى اينان دچار اشتباه شده‏ايم.‏‎ ‎
حال آنكه اعتقاد شيعه مخالف نظر ابن ابي الحديد بوده و معتقد است امام زمان به دنيا ‏آمده و اكنون در غيبت به سر مي‌برد.‏

‏____________ _________ __‏
‏1. خطبه 100‏
‏2. شايد مقصود اين باشد كه به امام حاضر كه به دنيا بى‏توجه است، يا از اصلاح كار ‏شما در شرايط موجود ناتوان است، طمع نورزيد و از امام زمان كه غايب مى‏شود ‏نااميد نگرديد، كه رمز پيروزى و كليد حل مشكلات در دست اوست. چه ممكن ‏است كسى كه روگردانده، يك پايش بلغزد (و پاى ديگرش برقرار ماند) آنگاه پس از ‏مدتى هر دو با هم به جاى خود برگردند (و دين خدا را كه دستخوش حوادث شده ‏ثبات و استقرار بخشد).‏‎ ‎
‏3. شرح نهج‏البلاغه، ج 7، ص 94 و 95.‏‎ ‎

برگرفته از منشورات دبيرخانه دائمي اجلاس حضرت مهدي

پنجشنبه یکم شهریور 1386
یا اباالصالح عجل علی ظهورک

 بسم رب المهدی(عج)

میلاد یگانه امید دل شکستگان حضرت ولی عصر(عج) را به همه شما تبریک میگم

همه عالم یک طرف  یوسف زهرا یک طرف

هر جمعه به جاده آبي نگاه مي كنم و در انتظار

 قاصدکي مي نشينم كه قرار است خبر گامهاي

 تو را براي من بياورد، گامهاي استوار و دستهاي سبزت را.


اگر بيايي، چشمهايم را سنگفرش راهت خواهم كرد.


تو مي آيي و در هر قدم، شاخه اي از عاطفه خواهي كاشت

و قاصدکي را آزاد خواهي كرد.

تو مي آيي و روي هر درخت پر شكوه لانه اي از اميد براي

 كبوتران غريب خواهي ساخت.

تو مي آيي در حالي كه دستهايت پر از گلهاي نرگس است

تو دل سرد يكايك ما را با نواهاي گرمت آفتابي مي کني

 و كعبه عشق را در آنها بنا خواهي كرد.
تو مي آيي و دست نوازش بر سر ميخك هايي

 خواهي كشيد كه باد كمرشان را خم كرده است.

 تو حتي بر قلب كاكتوسها هم رنگ مهرباني خواهي زد.
تو مي آيي و با آمدنت خون طراوت و زندگي

 در رگهاي صبح جريان پيدا خواهد كرد.
تو مي آيي اي پسر فاطمه، يوسف زهرا يا مهدي.

 به اميد آن روز

 اللهم عجل لوليک الفرج

         چرا بكوي محبت نمي بري ما را                           سبب زچيست نگارا نمي خري ما را

                 كبوتر حرمم ، گوشه قفس مردم                            براي اوج گرفتن بده پَري ما را

 

                خدا كند به دلت مهر اين غلام افتد                        به رنگ سرخ شهادت در آوري ما را

 

                برای کشتن من حاجتی به خنجر نیست                  تو قتل نفس نمودي به دلبري ما را

 

اللهم عجل لوليك الفرج  

مهدی جان !
      گاه گاهی به نگاهی دل مارادریاب          جان به لب امده ازدرد خدا را دریاب
به امیدی به سر کوی تو روی اوردیم          شهریاربه در خویش گدارادریاب
اگر از دولت وصل تو مرا نیست  نصیب        گاه گاهی به نگاهی دل مارادریاب
سنگها میخورم از دست جنون دل خویش       من دیوانه انگشت نما را دریاب

 

 

سه شنبه هشتم خرداد 1386
شهادت ام النجباء دخت پیمبر بر محبین ان بانوی بزرگوار تسلیت و تعزیت باد..ملتمس دعایم..

ادعيه‏حضرت زهــــــــرا سلام الله علیه در زوال اندوهها و قضاى حوائج

 

  ادعيه‏ى آن حضرت در زوال اندوهها و قضاء حوائج براى برآورده شدن حاجات
براى قضاء حوائج
براى قضاء حوائج
براى قضاء دين و آسان شدن كارها
براى دفع شدائد
براى كارهاى مهم
براى قضاء حوائج
در برطرف شدن غم و اندوه
براى رهائى از مهالك
دعاؤها عليهاالسلام لقضاءالحوائج
يا اَعَزَّ مَذْكُورٍ، وَ اَقْدَمَهُ قِدَماً فِي الْعِزِّ وَ الْجَبَرُوتِ، يا رَحيمَ كُلِّ مُسْتَرْحِمٍ، وَ مَفْزَعَ كُلِّ مَلْهُوفٍ اِلَيْهِ، يا راحِمَ كُلِّ حَزينٍ يَشْكُو بَثَّهُ وَ حُزْنَهُ اِلَيْهِ، يا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ الْمَعْرُوفُ مِنْهُ وَ اَسْرَعَهُ اِعْطاءً، يا مَنْ يَخافُ الْمَلائِكَةُ الْمُتَوَقِّدَةُ بِا لنُّورِ مِنْهُ.
اَسْاَلُكَ بِالْاَسْماءِ الَّتي يَدْعُوكَ بِها حَمَلَةُ عَرْشِكَ، وَ مَنْ حَوْلُ عَرْشِكَ بِنُورِكَ يُسَبِّحُونَ شَفَقَةً مِنْ خَوْفِ عِقابِكَ، وَبِا لْاَسْماءِ الَّتي يَدْعُوكَ بِها جَبْرَئيلُ وَ ميكائيلُ وَ اِسْرافيلُ اِلاَّ اَجَبْتَني، وَ كَشَفْتَ يا اِلهي كُرْبَتي، وَ سَتَرْتَ ذُنُوبي.
يا مَنْ اَمَرَ بِالصَّيْحَةِ في خَلْقِهِ، فَاِذاهُمْ بِالسَّاهِرَةِ مَحْشُورُونَ، وَ بِذلِكَ الْإِسْمِ الَّذى اَحْيَيْتَ بِهِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَميمٌ، اَحْيِ قَلْبي، وَ اشْرَحْ صَدْرى، وَاَصْلِحْ شَأْني.
يا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالْبَقاءِ، وَ خَلَقَ لِبَرِيَّتِهِ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ وَ الْفَناءَ، يا مَنْ فِعْلُهُ قَوْلٌ، وَ قَوْلُهُ اَمْرٌ، وَاَمْرُهُ ماضٍ عَلي ما يَشاءُ.
دعاى آن حضرت براى برآورده شدن حاجات
اى گرامى‏ترين نامى كه ياد شده، و ديرينه‏ترين نام در عزّت و فرمانروايى، اى رحم‏كننده بر هر كه از او طلب رحمت كند، و پناه هر كه به او پناهنده شود، اى رحم كننده بر هر محزونى كه شكوه و شكايت بسوى او برد، اى بهترين كسى كه از او نيكى طلب شده و بسرعت آنرا اجابت فرمود، اى كسى كه فرشتگان نورانى از او در هراسند.
بحقّ نامهايى كه حاملان عرشت، و آنانكه در اطراف آن قرار دارند، و از هراس عقاب تو تسبيح و تنزيه تو را مى‏گويند، تو را بدان نامهامى خوانند، و بحقّ نامهايى كه جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل تو را بدان نامها مى‏خوانند، از تو مى‏خواهم دعايم را اجابت كنى، و مشكلم را بر طرف كرده، و گناهانم را بپوشانى.
اى كسى كه فرمان داد نفخه صور در ميان موجودات دميده شود، تا آنان در اجتماع بزرگ قيامت گرد هم آيند، و بحق آن نامى كه استخوانهاى پوسيده را زنده كردى، از تو مى‏خواهم كه قلبم را زنده، سينه‏ام را گشاده، و امورم را اصلاح فرمائى.
اى كسى كه بقاء و جاودانگى را ويژه‏ى خود قرار داد، و مرگ و زندگى و فناء را براى موجوداتش خلق فرمود، اى كسى كه عملش مطابق گفتارش، و گفتارش همانند فرمانش، و فرمانش بر هرچه خواهد جارى مى‏باشد.
اَسألُكَ بِالْإِسْمِ الَّذى دَعاكَ بِهِ خَليلُكَ حينَ اُلْقِيَ فِي النَّارِ فَدَعاكَ بِهِ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ وَ قُلْتَ: «يا نارُكُوني بَرْداً وَ سَلاماً عَلي اِبْراهيمَ»، (1)وَ بِالْإِسْمِ الَّذى دَعاكَ بِهِ مُوسي مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ عيسي مِنْ رُوحِ الْقُدُسِ.
وَ بِالْإِسْمِ الَّذى وَهَبْتَ بِهِ لِزَكَرِيَّا يَحْيي، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى كَشَفْتَ بِهِ عَنْ اَيُّوبَ الضُّرَّ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى تُبْتَ بِهِ عَلي داوُدَ، وَ سَخَّرْتَ بِهِ لِسُلَيْمانَ الرّيحَ تَجْرى بِأَمْرِهِ، وَ الشَّياطينَ، وَ عَلَّمْتَهُ مَنْطِقَ الطَّيْرِ. وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ الْعَرْشَ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ الْكُرْسِيَّ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ الرُّوحانِيّينَ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ جَميعَ الْخَلْقِ. وَ بِالْإِسْمِ الَّذى خَلَقْتَ بِهِ جَميعَ ما اَرَدْتَ مِنْ شَيْ‏ءٍ، وَ بِالْإِسْمِ الَّذى قَدَرْتَ بِهِ عَلي كُلِّ شَيْ‏ءٍ، اَسْأَلُكَ بِحَقِّ هذِهِ الْأَسْماءِ، اِلاَّ ما اَعْطَيْتَني سُؤْلي وَ قَضَيْتَ حَوائِجي يا كَريمُ.
بحقّ آن نامى كه حضرت ابراهيم، خليل تو، آنگاه كه در آتش انداخته مى‏شد، تو را بدان نام خواند، و تو دعايش را اجابت فرمودى، و گفتى: «اى آتش بر ابراهيم سرد و سلامت شو»، و بنامى كه موسى از كنار كوه طور ايمن تو را بدان نام خواند، و تو او را اجابت فرمودى، و بنامى كه عيسى را از روح‏القدس آفريدى.
و بنامى كه يحيى را به زكريّا بخشيدى، و بنامى كه رنج و مشقّت را از ايّوب مرتفع ساختى، و بنامى كه توبه داود را پذيرفتى، و بادها را براى سليمان مسخّر نمودى، كه بفرمان او بگردش درمى‏آمدند، همچنين جنّ را براى او مسخّر كردى،و زبان پرندگان را به او آموختى. و بنامى كه عرش را با آن آفريدى، و جهان را به آن خلق فرمودى، و فرشتگان را با آن ايجاد كردى، و جنّ و انس را با آن خلق كردى، و بنامى كه تمامى مخلوقات را پديد آوردى.
و بنامى كه آنچه خواستى خلق فرمودى، و بنامى كه بر هر چيز قادر شدى، بحقّ اين نامها از تو مى‏خواهم كه حاجتم را برآورى، و درخواستهايم را اجابت فرمايى، اى بخشنده.
دعاؤها عليهاالسلام لقضاء الحوائج
يا رَبَّ الْاَوَّلينَ وَ الْاخَرينَ، وَ يا خَيْرَ الْاَوَّلينَ وَ الْاخِرينَ، يا ذَاالْقُوَّةِ الْمَتينِ، وَ يا راحِمَ الْمَساكينَ، وَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.
و في رواية:
يا اَوَّلَ الْاَوَّلينَ، وَ يا اخِرَ الْاخِرينَ، وَ يا ذَاالْقُوَّةِ الْمَتينِ، وَيا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ، اَغْنِنا وَ اقْضِ حاجَتَنا. دعاؤها عليهاالسلام لقضاء الحوائج
اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لا يَنْسي مَنْ ذَكَرَهُ، وَ لا يَخيبُ مَنْ دَعاهُ، وَ لا يَقْطَعُ رَجاءَ مَنْ رَجاهُ.
ثم يسأل اللّه عز و جل ما يريد.

دعاى آن حضرت براى قضاء حوائج
اى پروردگار اولين و آخرين، و اى بهترين اولين و آخرين، و اى داراى نيروى قوى، و اى رحم‏كننده به بيچارگان، و اى مهربانترين مهربانان.
و در روايتى آمده:
اى آغاز هر آغاز، و اى پايان هر انتها، و اى داراى نيروى قوى، و اى مهربانترين مهربانان، مرا بى‏نياز گردان و حاجتم را ادا كن.
دعاى آن حضرت براى قضاء حوائج
سپاس خداى را سزاست كه هر كه او را ياد كند فراموش ننموده، و هركه او را بخواند نااميد نمى‏سازد، و اميد اميدوار بخود را زائل نمى‏كند.
آنگاه از خداوند آنچه مى‏خواهد بخواهد.
دعاؤها عليهاالسلام لقضاءالدين و تيسيرالامور
اَللَّهُمَّ رَبَّنا وَ رَبَّ كُلِّ شَيْ‏ءٍ، مُنْزِلَ التَّوراةِ وَ الْإِنْجيلِ وَ الْفُرْقانِ، فالِقِ الْحَبِّ وَ النَّوى، اَعُوذُبِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ، اَنْتَ اخِذٌ بِناصِيَتِها.
اَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْ‏ءٌ، وَ اَنْتَ الْاخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْ‏ءٌ، وَ اَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْ‏ءٌ، وَ اَنْتَ الْباطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْ‏ءٌ.
صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ عَلي اَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ‏السَّلامُ، وَ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ، وَ اَغْنِني مِنَ الْفَقْرِ، وَ يَسِّرْ لي كُلَّ الْأَمْرِ، يااَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.
و في رواية: اَللَّهُمَ رَبَّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ، رَبَّنا وَ رَبَّ كُلِّ شَيْ‏ءٍ، مُنْزِلَ التَّوْراةِ وَ الْاِنْجيلِ وَ الْفُرْقانِ، فالِقَ الْحَبِّ وَ النَّوى، اَعُوذُبِكَ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ اَنْتَ اخِذٌ بِناصِيَتِهِ.
دعاى آن حضرت براى قضاء دين و آسان شدن كارها
خداوندا! پروردگار ما و پروردگار هر چيز، نازل‏كننده تورات و انجيل و قرآن، شكافنده دانه‏ها، از شرّ هر جنبده‏اى كه زندگيش بدست توست، بتو پناه مى‏برم.
تو اوّلى هستى كه قبل از تو چيزى نبوده، و آخرى هستى كه بعد از تو چيزى نخواهد بود، و ظاهرى هستى كه برتر از تو چيزى نيست، و باطنى هستى كه نزديكتر از تو چيزى وجود ندارد، بر محمد و خاندانش درود فرست و قرضم را ادا كن، و مرا از نيازمندى رهايى بخش، و تمامى كارها را برايم آسان فرما، اى بهترين رحم‏كنندگان.
اين دعا در روايتى ديگر چنين آمده است:
خداوندا! اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار فرمانروايى بزرگ، اى پروردگار ما و پروردگار هر چيز، نازل كننده تورات و انجيل و قرآن، شكافنده دانه، از هر چيز كه زمام امورش بدست توست، بتو پناه مى‏برم.
اَنْتَ الْاَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْ‏ءٌ، وَاَنْتَ الْ‏آخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْ‏ءٌ، وَ اَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْ‏ءٌ، فَاَنْتَ الْباطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْ‏ءٌ، اِقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَ اَغْنِني مِنَ الْفَقْرِ.
و فى رواية: اَللَّهُمَّ رَبَّ السماواتِ وَ رَبَّ الْاَرَضينَ وَ رَبَّ كُلِّ شَىْ‏ءٍ، فالِقَ الْحَبِّ وَ النَّوى، وَ مُنْزِلَ التَّوْراةِ وَ الْاِنْجيلِ وَ الْقُرْانِ، اَعُوذُ بِكَ مِنْ كُلِّ ذىشَرٍّ اَنْتَ اخِذٌ بِناصِيَتِهِ.
اَنْتَ الْاَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْ‏ءٌ، وَ اَنْتَ الْاخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْ‏ءٌ، وَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْ‏ءٌ، وَ الْباطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْ‏ءٌ، اِقْضِ عَنِّى الدَّيْنَ، وَ اَغْنِنى مِنَ الْفَقْرِ.
دعاؤها عليهاالسلام لدفع الشدائد
روى أنّ النبى صلى الله عليه و آله علّم عليّاً و فاطمة عليهماالسلام هذا الدعاء و قال لهما: إن نزلت بكما مصيبة او خفتما جور السّلطان او ضلّت لكما ضالة، فأحسنا الوضوء و صلّيا ركعتين و ارفعا أيديكما إلى السّماء و قولا:
تو اوّلى هستى كه قبل از تو چيزى نبوده، و آخرى هستى كه بعد از تو چيزى نيست،و تو ظاهرى هستى كه برتر از تو چيزى نيست، و باطنى هستى كه نزديكتر از تو چيزى نيست، قرضم را ادا كرده و مرا از فقر و نيازمندى رهايى بخش.
و در روايتى ديگر اينگونه آمده است:
خدايا! اى پروردگار آسمانها و پروردگار زمينها و پروردگار هرچيز، شكافنده دانه و هسته، ونازل‏كننده تورات و انجيل و قرآن، بتو پناه مى‏برم از هر شرورى كه زندگيش در اختيار توست. تو اولى هستى كه قبل از تو چيزى نيست، و تو آخرى هستى كه بعد از تو چيزى نيست، و ظاهرى هستى كه برتر از تو چيزى نيست، و باطنى هستى كه غير از تو چيزى نيست، قرضم را ادا كرده و مرا از فقر بى‏نياز گردان.

دعاى آن حضرت براى دفع شدائد
روايت شده كه پيامبر اين دعا را به حضرت على و حضرت فاطمه عليهماالسلام ياد داد و فرمود: هر گاه مصيبتى بر شما وارد شد، يا از ستم پادشاهى ترسيديد، يا چيزى گم شد، نيكو وضو گرفته و دو ركعت نماز بخوانيد و دستها را بلند كرده و بگوئيد:
يا عالِمَ الْغَيْبِ وَ السَّرائِرِ، يا مُطاعُ يا عَليمُ، يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ يا اَللَّهُ، يا هازِمَ الْاَحْزابِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ، يا كائِدَ فِرْعَوْنَ لِمُوسى، يا مُنْجِىَ عيسى مِنَ الظَّلَمَةِ، يا مُخَلِّصَ قَوْمِ نُوحٍ مِنَ الْغَرَقِ، يا راحِمَ عَبْدِهِ يَعْقُوبَ، يا كاشِفَ ضُرِّ اَيُّوبَ، يا مُنْجِىَ ذِى‏النُّونِ مِنَ الظُّلُماتِ، يا فاعِلَ كُلِّ خَيْرٍ، يا هادِياً اِلى كُلِّ خَيْرٍ،يا دالاً عَلى كُلِّ خَيْرٍ، يا امِراً بِكُلِّ خَيْرٍ، يا خالِقَ الْخَيْرِ، يا اَهْلَ الْخَيْراتِ، اَنْتَ اللَّهُ رَغِبْتُ اِلَيْكَ فيما قَدْ عَلِمْتَ وَ اَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ، اَسْاَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ.
ثم اسألا الحاجة تجاب ان‏شاءالله تعالى.
دعاؤها عليهاالسلام للامر العظيم
بِحَقِّ يس وَ الْقُرْانِ الْحَكيمِ، وَ بِحَقِّ طه وَ الْقُرْانِ الْعَظيمِ، يا مَنْ يَقْدِرُ عَلى حَوائِجِ السَّائِلينَ، يا مَنْ يَعْلَمُ ما فِى الضَّميرِ، يا مُنَفِّساً عَنِ الْمَكْرُوبينَ، يا مُفَرِّجاً عَنِ الْمَغْمُومينَ، يا راحِمَ الشَّيْخِ الْكَبيرِ، يا رازِقَ الطِّفْلِ الصَّغيرِ، يا مَنْ لا يَحْتاجُ اِلَى التَّفْسيرِ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بى. اى داناى غيب و اسرار، اى اطاعت شده‏اى دانا، اى خداوند، اى خداوند، اى خداوند، اى متفرق سازنده گروهها براى پيامبر، اى آنكه براى موسى فرعون را فريب داد، اى آنكه عيسى را از تاريكى نجات داد، اى آنكه قوم نوح را از غرق شدن رهانيد، اى آنكه به بنده‏اش يعقوب رحم كرد، اى برطرف‏كننده ناراحتى ايوب، اى نجات‏دهنده حضرت يونس از تاريكيها، اى كننده هر كار نيك، اى هدايتگر به هر خير و نيكى، اى راهنما به كار نيك، اى آنكه به كار نيك امر مى‏كند، اى آفريننده خير و نيكى، اى اهل خير، تو معبودم هستى، در آنچه مى‏دانى بسوى تو مشتاق شده‏ام و تو داناى پنهانيها هستى، از تو مى‏خواهم كه بر محمد و خاندانش درود فرستى.
آنگاه حاجتت را مى‏طلبى، كه به يارى خدا اجابت ميشود.
دعاى آن حضرت براى كارهاى مهم
بحق يس و قرآن حكيم، و بحق طه و قران عظيم، اى آنكه بر حاجتهاى نيازمندان قادر است، اى آنكه اسرار را مى‏داند، اى برطرف‏كننده مشكل آنانكه دچارمشكل شده‏اند، اى گشاينده غم آنانكه دچار غم و اندوهند، اى رحم‏كننده به پيرمرد و اى روزى‏دهنده به طفل كوچك، اى آنكه نيازى به تفسيرندارد، بر محمد و خاندانش درود فرست و اين كار را برايم انجام ده.
دعاؤها عليهاالسلام لقضاء الحوائج
روى انّ النبى صلى الله عليه وآله علّم عليا و فاطمة عليهماالسلام و قال: يصلّى أحدكما ركعتين، يقرء فى كلّ ركعة فاتحة الكتاب وآيةالكرسى- ثلاث مرّات، و «قُلْ هُوَاللَّهُ اَحَدٌ»- ثلاث مرات، و آخر الحشر- ثلاث مرات، من قوله: «لَوْ اَنْزَلْنا هذَا الْقُرْانَ عَلى جَبَلٍ» الى آخره، فاذا جلس فليتشهّد و ليثن على اللّه و ليصلّ على النبى 9 وليدع للمؤمنين والمؤمنات، ثم يدعو على اثر ذلك فيقول: اَللَّهُمَّ اِنّى اَسْأَلُكَ بِحَقِّ كُلِّ اِسْمٍ هُوَ لَكَ، يَحِقُّ عَلَيْكَ فيهِ اِجابَةُ الدُّعاءِ اِذا دُعيتَ بِهِ، وَ اَسْأَلُكَ بِحَقِّ كُلِّ ذى حَقٍّ عَلَيْكَ، وَ اَسْأَلُكَ بِحَقِّكَ عَلى جَميعِ ما هُوَ دُونَكَ اَنْ تَفْعَلَ بى كَذا وَ كَذا.
دعاؤها عليهاالسلام في تفريج الهموم و الغموم بعد صلاتها عليهاالسلام
عن الصادق عليه‏السلام: كان لامي فاطمة عليهاالسلام صلاة تصلّيها علّمها جبرئيل، ركعتان تقرء في الاولي الحمد مرة، و «اِنَّا اَنْزَلْناهُ في لَيْلَةِ
دعاى آن حضرت براى قضاء حوائج
روايت شده كه پيامبر به حضرت على و حضرت فاطمه عليهماالسلام اين نماز را آموخت و فرمود: دو ركعت نماز خوانده، در هر ركعت يكبار سوره حمد و آيةالكرسى سه بار و سوره توحيد سه بار، و آخر سوره حشر از «اگر اين قرآن را به كوهها نازل مى‏كرديم.» تا آخر سوره را مى‏خوانى، آنگاه نشسته و تشهد خوانده و بر خداوند ثناء مى‏گويد و بر پيامبر درود مى‏فرستد و زنان و مردان با ايمان را دعا مى‏كند، آنگاه مى‏گويد:
پروردگارا! از تو مى‏خواهم بحق تمام نامهايى كه براى توست، كه هرگاه تو را با آنها بخوانم اجابت دعا با آن محقّق مى‏گردد، و از تو مى‏خواهم بحق هر صاحب حقّى كه بر تو حق دارد، و از تو مى‏خواهم به حقّت بر تمامى آنانكه غير تو هستند، كه اين كار را انجام دهى.

دعاى آن حضرت در برطرف شدن غم و اندوه
از امام صادق عليه‏السلام روايت شده: مادرم فاطمه عليهاالسلام نمازى داشت كه از جبرئيل فراگرفته بود و آنرا مى‏خواند، و آن دو ركعت بود: در ركعت اول يك
الْقَدْرِ»، و في الثانية الحمد مرة و مائة مرة «قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ» فاذا سلّمت سبّحت تسبيح الطاهرة عليهاالسلام، و هو التسبيح الذى تقدّم، (2) تكشف عن ركبتيك و ذراعيك على المصلّي، و تدعو بهذا الدعاء، و تسأل حاجتك تعطها ان‏شاءاللّه‏تعالى، الدعاء:
ترفع يديك بعد الصلاة على النبي صلى الله عليه وآله و تقول:
اَللَّهُمَّ اِنّي اَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ بِهِمْ، وَ اَتَوَسَّلُ اِلَيْكَ بِحَقِّهِمُ، الَّذى لا يَعْلَمُ كُنْهَهُ سِواكَ، وَ بِحَقِّ مَنْ حَقُّهُ عِنْدَكَ عَظيمٌ، وَ بِاَسْمائِكَ الْحُسْني وَ كَلِماتِكَ التَّامَّاتِ الَّتي اَمَرْتَني اَنْ اَدْعُوَكَ بِها.
وَ اَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ الَّذى اَمَرْتَ اِبْراهيمَ عَلَيْهِ‏السَّلامُ اَنْ يَدْعُوَ بِهِ الطَّيْرَ فَاَجابَتْهُ، وَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ الَّذى قُلْتَ لِلنَّارِ كُوني بَرْداً وَ سَلاماً عَلي اِبْراهيمَ، فَكانَتْ.
وَ بِاَحَبِّ اَسْمائِكَ اِلَيْكَ، وَ اَشْرَفِها عِنْدَكَ، وَ اَعْظَمِها لَدَيْكَ، وَ اَسْرَعِها اِجابَةً، وَ اَنْجَحِها طَلِبَةً، وَ بِما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ مُسْتَحِقُّهُ وَ مُسْتَوْجِبُهُ.
بار سوره‏ى حمد و سوره‏ى قدر، و در ركعت دوم يك بار سوره‏ى حمد و صد بار سوره‏ى توحيد و بعد از سلام و تسبيح حضرت زهرا عليها السلام را مى‏خواند، (3) سپس زانوها و پاها را روى سجّاده قرار داده و اين دعا را خوانده و حاجتش را مى‏خواهد.
دستهايت را بعد از صلوات فرستادن بلند كرده و مى‏خوانى:
پروردگارا! با نام آنان- ائمه عليهم‏السلام- بتو روى مى‏آورم، و بحقّ آنان، كه جز تو كسى از ژرفاى آن آگاه نيست، بتو توسل مى‏جويم، و نيز بحق كسى كه حق او نزد تو بسيار بزرگ است، و به نامهاى نيكويت و موجودات كامل تو، كه مرا امر فرمودى با نام آنان تو را بخوانم، بتو متوسّل مى‏شوم.
و به نام بزرگت كه به ابراهيم امر فرمودى كه با آن پرنده را صدا كند و پرنده او را پاسخ گفت:
و بنام بزرگت كه به آتش فرمان دادى كه بر ابراهيم سرد و سلامت باشد، و آتش چنين شد.
و به محبوبترين نامهايت و شريفترين آنها در پيشگاهت و بزرگترين آنها نزد تو و به نامهايت كه اجابت دعا با آنها سريعتر انجام مى‏پذيرد و به مقصود بهترى نائل مى‏شويم و به آنچه تو شايسته‏ى آنى تو را مى‏خوانم.
وَ اَتَوَسَّلُ اِلَيْكَ وَ اَرْغَبُ اِلَيْكَ، وَ اَتَصَدَّقُ مِنْكَ، وَ اَسْتَغْفِرُكَ وَ اَسْتَمِنْحُكَ، (4) وَ اَتَضَرَّعُ اِلَيْكَ وَ اَخْضَعُ بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ اَخْشَعُ لَكَ، وَاُقِرُّ لَكَ بِسُوءِ صَنيعَتي، وَ اَتَمَلَّقُ وَ اُلِحُّ عَلَيْكَ.
وَ اَسْأَلُكَ بِكُتُبِكَ الَّتي اَنْزَلْتَها عَلي اَنْبِيائِكَ وَ رُسُلِكَ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ، مِنَ التَّوْراةِ وَ الْإِنْجيلِ وَ الْقُرْانِ الْعَظيمِ، مِنْ اَوَّلِها اِلي اخِرِها، فَاِنَّ فيهَا اسْمَكَ الْأَعْظَمَ، وَ بِما فيها مِنْ اَسْمائِكَ الْعُظْمي اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ.
وَ اَسْأَلُكَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلي مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ اَنْ تُفَرِّجَ عَنْ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ تَجْعَلَ فَرَجي مَقْرُوناً بِفَرَجِهِمْ، وَ تُقَدِّمَهُمْ
في كُلِّ خَيْرٍ وَ تَبْدَءَ بِهِمْ فيهِ، وَ تَفْتَحَ اَبْوابَ السَّماءِ لِدُعائي في هذَا الْيَوْمِ، وَ تَأْذَنَ في هذَا الْيَوْمِ، وَ هذِهِ اللَّيْلَةِ بِفَرَجي، وَ اِعْطائي سُؤْلي في الدُّنْيا وَ الْأَخِرَةِ.
فقَدْ مَسَّنِيَ الْفَقْرُ، وَ نالَني الضُّرُّ، وَ سَلَّمَتْنِي الْخَصاصَةُ، وَ اَلْجَأَتْنِي الْحاجَةُ، وَ تَوَسَّمْتُ بِالذِّلَّةِ، وَ غَلَبَتْنِي الْمَسْكَنَةُ، وَ حَقَّتْ عَلَيَّ الْكَلِمَةُ، وَ أَحاطَتْ بِيَ الْخَطيئَةُ.
و به تو توسّل جسته، و به تو روى مى‏آورم، و از تو كمك خواسته، و طلب بخشش گناه و احسان و فضل تو را دارم، و در پيشگاهت زارى كرده و خضوع و خشوع مى‏نمايم، و به كردار زشتم اقرار كرده، و بر تو اصرار مى‏نمايم.
و بحق كتابهايى كه بر پيامبران و رسولانت- كه درود تو بر تمامى‏آنان باد- فرستادى، از تورات و انجيل و قرآن بزرگ و ديگر كتب، كه اسم اعظم تو در آنهاست، و بحق نامهاى بزرگ تو كه در آنست، بتو نزديكى مى‏جويم.
و از تو مى‏خواهم، كه بر محمد و خاندانش درود فرستاده و بر آنان گشايش عطا فرمايى، و گشايش كار مرا مقرون به گشايش كار آنان قرار دهى، و آنان را در هر كار نيكى مقدم كرده و از ايشان آغاز نمائى، و در اين روز درهاى آسمان را براى دعايم بگشايى، و در اين روز و اين شب به گشايش كارم و دادن حاجتم در دنيا و آخرت، اجازه صادر فرمايى.
بدرستيكه فقر و بيچارگى مرا در خود فرو برده، و پريشانحالى بر من تسلط يافته، و نياز و حاجت مرا به تو پناهنده ساخته، و ذلت و مسكنت بر چهره‏ام نقش بسته، و درماندگى بر من غالب شده، تو رافت و رحمت بر من واجب گرديده، و گناه مرا احاطه نموده است.
وَ هذَا الْوَقْتُ الَّذى وَعَدْتَ اَوْلِياءَكَ فيِه الْاِجابَةَ، فَصَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْسَحْ مابي بِيَمينِكَ الشافِيَةِ، وَ انْظُرْ اِلَيَّ بِعَيْنِكَ الرَّاحِمَةِ، وَ اَدْخِلْني في رَحْمَتِكَ الْواسِعَةِ.
وَ اَقْبِلْ اِلَّيَّ بِوَجْهِكَ، الَّذى اِذا اَقْبَلْتَ بِهِ عَلي اَسيرٍ فَكَكْتَهُ وَ عَلي ضالٍّ هَدَيْتَهُ، وَ عَلي غائِبٍ (5) اَدَّيْتَهُ، وَ عَلي مُقْتَرٍّ اَغْنَيْتَهُ، وَ عَلي ضَعيفٍ قَوَّيْتَهُ، وَ عَلي خائِفٍ امَنْتَهُ، وَ لا تُخْلِني لِقاءَ عَدُوِّكَ وَ عَدُوّى، يا ذَاالْجَلالِ وَ الْاِكْرامِ.
يا مَنْ لا يَعْلَمُ كَيْفَ هُوَ، وَ حَيْثُ هُوَ وَ قُدْرَتَهُ اِلاَّ هُوَ، يا مَنْ سَدَّ الْهَواءَ بِالسَّماءِ، وَ كَبَسَ الْأَرْضَ عَلَي الْماءِ، وَ اخْتارَ لِنَفْسِهِ اَحْسَنَ الْاَسْماءِ، يا مَنْ سَمّي نَفْسَهُ بِالْإِسْمِ الَّذى بِهِ يَقْضي حاجَةَ كُلِّ طالِبٍ يَدْعُوهُ بِهِ.
وَ اَسْأَلُكَ بِذلِكَ الاِْسْمِ، فَلا شَفيعَ اَقْوى لي مِنْهُ وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، اَسْأَلُكَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلي مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَقْضِيَ لي حَوائِجي، وَ تَسْمَعَ مُحَمَّداً وَ عَلِيّاً وَ فاطِمَةَ، وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ، وَ عَلِيّاً وَ مُحَمَّداً، وَ جَعْفَراً وَ مُوسي، وَ عَلِيّاً وَ مُحَمَّداً وَ عَلِيّاً، وَ الْحَسَنَ وَ الْحُجَّةَ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ
و اين زمان زمانى است كه به دوستانت وعده اجابت دعا را داده‏اى، پس بر محمد و خاندانش درود فرست، و آنچه از فقر و بيچارگى مرا در خود گرفته، را با قدرتت از من دور دار، و با چشم رحمتت بر من نظر افكن، و مرا در رحمت واسعه خود داخل ساز.
و به من توجّه بنما، توجّهى كه هرگاه بر اسيرى افتد او را آزاد سازد، و آنگاه كه بر گمراهى افتد هدايت شود، و آنهنگام كه بر حيران و سرگردانى افتد او را از حيرت رها سازد، و وقتى بر فقيرى افتد او را بى‏نياز گرداند، و آنزمان كه بر ناتوانى افتد نيرومند گردد، و هرگاه بر خائفى افتد او را ايمنى دهد، و مرا در معرض دشمنان خود و دشمنانم قرار ندهى، اى صاحب جلالت و بزرگوارى.
اى كسى كه هيچكس جز خودش به كيفيّت و جايگاه و قدرتش آگاه نيست، اى كسى كه هوا را با آسمان بست، و زمين را بر روى آب گستراند، و بهترين نامها را براى خود برگزيد،اى كسى كه خود را بنامى ناميد، كه حاجت هر كه با آن نام او را بخواند مستجاب مى‏شود.
از تو مى‏خواهم به آن نام، كه براى من شفيعى نيرومندتر از او وجود ندارد، و بحق محمد و خاندانش، از تو مى‏خواهم كه بر محمد درود فرستى، و حاجتهايم را روا فرمائى، و صدايم را به گوش محمد، على، فاطمه، حسن، حسين، على، محمد، جعفر، موسى، على، محمد، على، حسن، حجّت- كه
وَ بَرَكاتُكَ وَ رَحْمَتُكَ، صَوْتي، فَيَشْفَعُوا لي اِلَيْكَ وَ تُشَفِّعُهُمْ فِيَّ، وَ لا تَرُدَّني خائِباً، بِحَقِّ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، وَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَ افْعَلْ بي كَذا وَ كَذا يا كَريمُ.
دعاؤها عليهاالسلام للخلاص من المهالك
روى انّ رجلاً كان محبوساً بالشام مدّة طويلة مضيّقاً عليه، فرأى في منامه كأنّ الزّهرا
عليهاالسلام اتته، فقالت له: ادع بهذا الدعاء، فتعلّمه و دعا به، فتخلّص و رجع الى منزله، و هو:
اَللَّهُمَّ بِحَقِّ الْعَرْشِ وَ مَنْ عَلاهُ، وَ بِحَقِّ الْوَحْيِ وَ مَنْ اَوْحاهُ، وَ بِحَقِّ النَّبِيِّ وَ مَنْ نَبَّأَهُ، وَ بِحَقِّ الْبَيْتِ وَ مَنْ بَناهُ.
يا سامِعَ كُلِّ صَوْتٍ، يا جامِعَ كُلِّ فَوْتٍ، يا بارِئَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ، صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ، وَ اتِنا وَ جَميعَ الْمُؤْ مِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ، في مَشارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغارِبِها،فَرَجاً مِنْ عِنْدِكَ عاجِلاً.
بِشَهادَةِ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ، وَ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ، صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلي ذُرِّيَّتِهِ الطَّيِّبينَ الطاَّهِرينَ وَ سَلَّمَ تَسْليماً.
درود و بركات و رحمتت بر آنان باد- برسانى، تا برايم نزد تو شفاعت كنند درود و بركات و رحمتت بر آنان باد- برسانى، تا برايم نزد تو شفاعت كنند و آنان را شفيعم گردانى، و مرا نااميد ننمائى، بحقّ آنكه خدائى جز تو نيست، و بحقّ آنكه خدائى جز تو نيست، و بحقّ محمد و خاندانش، اين حاجاتم را روا ساز، اى بخشنده.
دعاى آن حضرت براى رهائى از مهالك
روايت شده كه مردى در شهر شام مدتى طولانى زندانى بود، در خواب حضرت زهرا عليهاالسلام را ديد كه نزد او آمده و فرمود: اين دعا را بخوان، آنمرد دعا را آموخته و خواند و رها شد و به منزلش برگشت، آن دعا اينست: پروردگارا! سوگند به عرش و كسى كه آن را را برافراشت، سوگند به وحى و هر كه آن را نازل كرد، و بحقّ پيامبر و هر كه او را به نبوت رسانيد، و بحقّ خانه كعبه و هر كه آن را ساخته است.
اى شنونده هر صدا، اى جمع‏كننده هر گمشده، اى خالق جانها بعد از مرگ، بر محمد و خاندانش درود فرست، و بما و تمامى زنان و مردان مؤمن در شرق و غرب زمين، بزودى از جانب خود گشايش عنايت فرما،به شهادت آنكه خدائى جز تو نيست، و محمد- كه درود خدا بر او و بر فرزندان پاكش باد- بنده و فرستاده توست.

  1ـ الانبياء: 69.
2ـ المراد به التسبيح الذى ذكرناه تحت الرقم: 1.
3ـ مراد دعاى شماره‏ى يك اين مجموعه مى‏باشد
4ـ استميحك (خ ل)
5ـ حائر، جائر (خ ل)

سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386
وفات حضرت معصومه سلام الله عليها

سالروز رحلت كريمه ي اهل بيت ،                                                   

 

حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها)

 

                                  تسليت باد .              

 

غروب غمگين

حضرت فاطمه (س) پس از  ورود به شهر قم، تنها هفده روز در قيد حيات بود و سپس دعوت حق را لبيک گفت و به سوي بهشت برين پرواز کرد. اين حادثه در سال 201 هجري رخ داد. سلام بر اين بانوي بزرگوار اسلام از روز طلوع تا لحظه غروب. درود بر روح تابناک معصومه (س) که اينک آفتاب حرم باصفايش، زمين قم را نوراني کرده است. سلام بر سالار زنان جهان و فرزند پيام آوران مهر و مهتران جوانان بهشتي. اي فاطمه! در روز قيامت، شفيع ما باش که تو در نزد خدا، جايگاهي ويژه براي شفاعت داري.

 

 

به جـــان پاک تو ای دختر امام، ســلام          به هر زمان و مـکان و به هر مقام، سـلام  

 

تويـی که شــاه خراسان بود بــرادر تــو          بـــر آن مقام رفيــع و بـر اين مقام، ســلام

 

به هر عدد که تکلم شـود به ليل و نهار          هــــزار بـار فـــزون تـر ز هـر کـلام، ســلام

 

صبح تا شب و از شام، تا طليعه صبــح          بر آستـانه قــدسـت علی الـدوام، ســلام

 

در آســـمان ولايــت، مــه تمــامی تـــو           ز پای تا به ســرت ای مـــه تـمـام، ســلام

 

به پيشگــاه تو ای خواهـــر شه کـَـونين          ز فـرد فـرد خليـق، به صبح و شام ســلام

 

منم که هر سر مويم به هر زمان گويـد          به جـان پــاک تـو ای دخــتـر امـام، ســلام

 

زيارت حضرت معصومه (س) از منظر روايات

 درباره فضيلت زيارت حضرت معصومه (س) روايات فراواني از پيشوايان معصوم رسيده است. از جمله، هنگامي که يکي از محدثان برجسته قم، به نام ?سعد بن سعد? به محضر مقدس امام رضا (س) شرفياب مي شود، امام هشتم خطاب به ايشان مي فرمايد: ?اي سعد! از ما در نزد شما قبري است?. سعد مي گويد: فدايت شوم! آيا قبر فاطمه دختر موسي بن جعفر (س) را مي فرماييد؟ مي فرمايد: ?آري، هر کس او را زيارت کند، در حالي که به حق  او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.?

پيشواي جهان تشيع امام جعفر صادق (س) نيز در اين باره مي فرمايد: ?هر کس او را زيارت کند، بهشت بر او واجب گردد?. و در حديث ديگري آمده است: ?زيارت او، هم سنگ بهشت است?.

 

زيارت مأثور درباره حضرت معصومه (ع)

يکي از ويژگيهاي حضرت معصومه (س)، ورود زيارتنامه اي از سوي معصومان (س) درباره ايشان است که پس از حضرت فاطمه زهرا (س)، او تنها بانوي بزرگواري است که زيارت مأثور دارد. بانوان برجسته اي چون: آمنه بنت وهب، فاطمه بنت اسد، خديجه بنت خويلد، فاطمه ام البنين، زينب کبري، حکيمه خاتون و نرجس خاتون که هيچ شک و ترديدي در مقام بلند و جايگاه رفيع  آن ها نيست. هيچ کدام زيارت مأثور از سوي معصومان (س) ندارند و اين نشان دهنده مقام والاي اين بانوي گرانقدر اسلام است. باشد که شیعیان و پيروان اهل بيت عصمت و طهارت (س) به ويژه بانوان، اين مقام بزرگ و عالي را پاس بدارند و همواره الگو و مظهر عفاف و تقوا و حيا باشند. تنها در اين صورت است که روح باعظمت اين بانوي بزرگ از همه ما خشنود خواهد شد.

 

امام رضا (ع) و لقب ?معصومه?

 حضرت فاطمه معصومه (س) بانويي بهشتي، غرق در عبادت و نيايش، پيراسته از زشتي ها و شبنم معطر آفرينش است. شايد يکي از دلايل ?معصومه? ناميدن اين بانو، آن باشد که عصمت مادرش حضرت زهرا (س) در او تجلي يافته است. بر اساس پاره اي از روايات، اين لقب از سوي امام رضا (ع) به اين بانوي والامقام اسلام وارد شده است؛ چنان که فقيه بلند انديش و سپيد سيرت شيعه، علامه مجلسي (ع) در اينباره ميگويد: امام رضا (ع) در جايي فرمود: ?هرکس معصومه را در قم زيارت کند، مانند کسي است که مرا زيارت کرده است?.

 

کريمه اهل بيت

 حضرت معصومه (س) در زبان دانشمندان و فقيهان گران قدر شيعه، به لقب ?کريمه اهل بيت? ياد مي شود. از ميان بانوان اهل بيت، اين نام زيبا تنها به آن حضرت اختصاص يافته است. بر اساس روياي صادق و صحيح نسب شناس گرانقدر، مرحوم آيت الله مرعشي نجفي، اين لقب از طرف امام صادق (ع) بر حضرت معصومه (س) اطلاق شده است. در اين رؤيا، امام صادق (ع) به آيت الله نجفي که با دعا و راز و نياز، تلاش پيگيري را براي يافتن قبر مطهر حضرت زهرا (س) آغاز کرده خطاب فرمود: برتو باد به کريمه اهل بيت.

 

القاب حضرت معصومه (س)

 به طور کلي، سه زيارت نامه براي حضرت معصومه (س) ذکر شده که يکي از آن ها مشهور و دو تاي ديگر غير مشهور است. اسامي و لقب هايي که براي حضرت معصومه (س) در دو زيارت نامه غير مشهور ذکر شده؛ به قرار ذيل است: طاهره (پاکيزه)،  حميده (ستوده)؛ بِرّه (نيکوکار)؛ رشيده (حد يافته)؛ تقّيه (پرهيزگار)؛ رضّيه (خشنود از خدا)؛ مرضيّه (مورد رضايت خدا)؛ سيده صديقه (بانوي بسيار راستگو)؛ سيده رضيّه مرضّيه (بانوي خشنود خدا و مورد رضاي او)؛ سيدةُ نساء العالمين (سرور زنان عالم). هم چنين محدثّه و عابده از صفات و القابي است که براي حضرت معصومه (س) عنوان شده است.

 

شفاعت حضرت معصومه (س)

 بالاترين جايگاه شفاعت، از آن رسول گرامي اسلام است که در قرآن کريم، از آن به ?مقام محمود? تعبير شده است. همين طور دو تن از بانوان خاندان رسول مکرم اسلام، شفاعت گسترده اي دارند که بسيار وسيع و جهان شمول است و مي تواند همه اهالي محشر را فرا گيرد. اين دو بانوي عالي قدر، صديقه اطهر، حضرت فاطمه زهرا (س) و شفيعه روز جزا، حضرت فاطمه معصومه (س) هستند. در مورد شفاعت گسترده حضرت زهرا (س) همين بس که شفاعت، مهريه آن حضرت است و به هنگام ازدواج، پيک وحي طاقه ابريشمي از سوي پروردگار آورد که در آن، جمله ?خداوند مهريه فاطمه زهرا را، شفاعت گنهکاران از امت محمد (ص) قرار داد?، اين حديث از طريق اهل سنت نيز نقل شده  است. پس از فاطمه زهرا (س) از جهت گستردگي شفاعت، هيج بانويي به شفيعه محشر، حضرت معصومه (س) نمي رسد. بر همين اساس است که حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند: ?با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت مي شوند?.

 

سرآمد بانوان

 فاطمه معصومه (س) از جهت شخصيت فردي و کمالات روحي، در بين فرزندان موسي بن جعفر (ع) بعد از برادرش، علي بن موسي الرضا (ع) در والاترين رتبه جاي دارد. اين درحالي است که بنا بر مستندات رجالي، فرزندان دختر امام کاظم (ع) دست کم هجده تن بوده اند و فاطمه در بين اين همه بانوي گران قدر، سرآمد بوده است. حاج شيخ عباس قمي آنگاه که از دختران موسي بن جعفر (ع) سخن مي گويد، درباره فاطمه معصومه (س) مي نويسد: ?بر حسب آنچه به ما رسيده، افضل آن ها، سيده جليله معظمه، فاطمه بنت امام موسي (ع) معروف به حضرت معصومه است.

   

فضيلت بي نظير 

 شيخ محمد تقي تُستري، در قاموس الرجال، حضرت معصومه (س) را به عنوان بانوي اسوه معرفي کرد و فضيلت وي را در ميان دختران و پسران حضرت موسي بن جعفر (ع)، غير از امام رضا (ع) بي نظير دانسته است. ايشان در اين زمينه چنين مي نويسند:  ?در ميان فرزندان امام کاظم (ع) با آن همه کثرتشان، بعد از امام رضا (ع) کسي هم شأن حضرت معصومه (س) نيست?.  بي گمان اين گونه اظهار نظرها و نگرش به شخصيت فاطمه دختر موسي بن جعفر (ع) بر برداشت هايي استوار است که از متن و روايات وارده از ائمه اطهار (ع) به دست آمده است. اين روايت ها، مقام هايي را براي فاطمه معصومه (س) برشمرده اند؛ مقامي که نظير آن، براي ديگر برادران و خواهران وي ذکر نکرده اند و به اين ترتيب، نام فاطمه معصومه (س) درشمار زنان برتر جهان قرار گرفته است.

 

سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386
ميلاد يازدهمين پيشواي شيعيان جهان حضرت امام حسن عسگري(ع) مبارک باد
 

    خورشيد سپهر رهبري پيدا شد احياگر فقه

جعفري پيدا شد

             تبريک به مهدي که به عالم امشب

رخسار امام عسگري (ع) پيدا شد
    

  

سالروز ولادت با سعادت امام يازدهم حضرت امام حسن عسكرى (عليه السلام) را به تمامى شيعيان جهان تبريك عرض نموده، اميدواريم خداوند متعال توفيق پيروى آن امام همام را به همه ما عنايت فرموده ودر فرج فرزند بزرگوارش حضرت مهدى (عليه السلام) تعجيل فرمايد

 حضرت امام حسن عسكرى (عليه السلام) در سال 232 هجرى قمرى در روز هشتم ماه ربيع الثانى در شهر مدينه به دنيا آمد، پدر آن حضرت امام بزرگوار حضرت هادى، ومادرش خانمى به نام حديثه بود. نام ايشان حسن، وكنيه آن بزرگوار ابو محمّد واز القاب ايشان زكى و عسكرى است. 

 

 

 

 

 

 
پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386
.جهان در عصر ظهور.

 رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم):
«والذى بعثنى بالحق بشيراً لولم يبق من الدنيا الا يوم واحد، لطول الله ذلك اليوم حتى يخرج فيه ولدى المهدى، فينزل روح الله عيسى بن مريم فيصلى خلفه، وتشرق الارض بنور ربها، ويبلغ سلطانه المشرق والمغرب».  (اكمال الدين، ص 163. )
سوگند به آن كسى كه مرا به حق براى بشارت (به رحمت خويش) مبعوث فرموده، اگر جز يك روز از عمر عالم باقى نماند، هرآينه خداوند آن روز را آن چنان طولانى سازد تا در آن روز فرزندم مهدى از پرده غيبت خارج گردد، سپس روح الله عيسى بن مريم نازل گردد و پشت سر او نماز گذارد، و زمين به نور پروردگارش (از ظلمتهاى ظلم و تاريكيهاى فساد و جهل) به روشنائى گرآيد، و قدرت و حكومت او تا شرق و غرب عالم گسترش يابد.

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم):
«يا اُبى! طوبى لمن لقيه و طوبى لمن احبه و طوبى لمن قال به، ينجيهم من الهلكة وبالاقرار بالله وبرسوله و بجميع الائمة يفتح الله لهم الجنة، مثلهم فى الارض كمثل المشك الذى يسطع ريحه فلا يتغير ابداً، و مثلهم فى السماء كمثل القمر المنير الذى لايطفا نوره ابداً». (عيون اخبارالرضا، ج 1، ص 59).
اى اُبى! خوشا به حال كسى كه با او ديدار نمايد، خوشا به حال آنكه او را دوست بدارد، خوشا به حال آنكه به او معتقد باشد، خداوند آنان را از هلاكت نجات بخشد، و بواسطه اقرار و اعتقاد به خدا و به رسولش و به تمام امامان، خداوند درهاى بهشت را برايشان بگشايد! آنان در زمين همانند مُشك اند كه بوى خوشش در فضا پخش و پراكنده گردد و هيچ گاه فاسد نشود، و در آسمان هم چون ماه درخشنده اند كه هيچ گاه خاموشى نمى پذيرد.

 رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم):
«يكون فى امتى المهدى، تنعم امتى فى زمانه نعيماً لم يتنعم مثله قط». الزام الناصب، ص 163.
مهدى در امت من است و امتم در عصر او از موهبت و نعمت فراوان برخوردار گردند بگونه اى كه هيچ گاه آن چنان بهره مند نشده باشند.

 اميرالمؤمنين (عليه السلام):
«... ويذهب الشر و يبقى الخير و يزرع الانسان مداً و تخرج له سبعة امداد كما قال الله تعالى، و يذهب الزّنا و شرب الخمر، و يذهب الرّبا، و يقبل الناس على العبادات، و الشرع والديانة، والصلاة فى الجماعات، و تطول الاعمار، و تؤدى الامانات و تحمل الاشجار، و تتضاعف البركات، و تهلك الاشرار و تقى الاخيار ولايبقى من يبغض اهل البيت(عليهم السلام)» (عقد الدرر به نقل از منتخب الاثر، ص 474).
شرّ از جهان رخت بربندد و خير و نيكى بجاى ماند و انسان يك مدّ بذر كشت نمايد و هفت مدّ برايش محصول دهد چنانچه خداى تعالى فرموده است. زنا و شراب و ربا از بين برود، و مردم به عبادت و ديانت و نماز جماعت روى آورند، عمرها طولانى، امانتها به صاحبانشان مسترد، درختان بارور، خيرات و بركات مضاعف گردد. اشرار از ميان بروند و نيكان باقى مانند و از دشمنان اهل بيت(عليهم السلام)كسى باقى نماند.

 اميرالمؤمنين (عليه السلام):
«ولو قد قام قائمنا لانزلت السماء قطرها، ولا خرجت الارض نباتها، ولذهبت الشحناء من قلوب العباد». (بحارالانوار، ج 52، ص 316).
وقتى كه قائم ما قيام نمايد، آسمان قطرات بارانش را فرو بارد و زمين روئيدنيها و گياهانش را بروياند و كينه و عداوت از دلهاى بندگان زائل گردد.

 امام باقر (عليه السلام):
اذا قام قائمنا وضع يده على رووس العباد فجمع به عقولهم و اكمل به اخلاقهم (بحارالانوار، ج 52، ص 336).
زمانى كه قائم ما قيام نمايد، دست خويش بر سر بندگان گذارد و بدين وسيله نيروهاى مردم را تمركز بخشيده و اخلاقشان را كامل سازد.

 امام باقر (عليه السلام):
حضرت باقر (عليه السلام) در مورد رشد فرهنگى مردم در عصر ظهور فرمود:
«وتؤتون الحكمة فى زمانه حتى ان المراة لتقضى فى بيتها بكتاب الله تعالى و سنة رسول الله صلى الله عليه و آله». بحارالانوار، ج 52، ص 352.
علم و حكمت به همه شما در زمان مردى از خاندان ما آموخته شود، بطورى كه حتى زن در خانه اش بر طبق كتاب خدا و سنت رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) قضاوت نمايد.

 امام صادق (عليه السلام):
«لن تذهب الدنيا حتى يخرج رجل منا اهل البيت يحكم بحكم داود و آل داود لايسأل الناس بيّنة». كافى، ج 1، ص 397.
دنيا به پايان نرسد جز اينكه مردى از خاندان ما اهل بيت خروج نمايد و به حكم داود و آل داود حكم كند و از كسى بيّنه و گواه نطلبد.